Wat speelt er in de wijk? En hoe kijken kinderen daar zelf naar? De Havenloods geeft kinderen een eigen stem met de Veerhuis kinderkrant midden in de krant. Die is niet alleen vóór kinderen, maar ook dóór kinderen gemaakt. Zo krijgen verhalen en onderwerpen die leven onder kinderen én wijkbewoners een plek.

Tijdens Herfstcampus010 gingen leerlingen van Kindcentrum Talma zelf op onderzoek uit. In de workshop ‘Kinderkrant maken’ leerden ze onder begeleiding van Tyler en Jeanie van Stichting Confro hoe je vragen stelt, mensen interviewt en hun verhalen vastlegt. Confro zet onder meer confrontatietheater in om maatschappelijke thema’s bespreekbaar te maken in de klas. Daarnaast organiseert de stichting talkshows over maatschappelijke vraagstukken, die Tyler regelmatig afsluit met een spoken-word-wrap-up.

Voor Tyler zit de kracht van de kinderkrant in de combinatie van journalistiek en de belevingswereld van kinderen. Door zelf onderwerpen te bedenken en buurtbewoners te interviewen, ontdekken de leerlingen dat nieuws overal om hen heen te vinden is. Ze leren niet alleen hoe ze een verhaal maken, maar ook hoe ze met een open blik naar hun omgeving kijken en nieuwsgierig blijven naar de mensen om hen heen.

Van vragen bedenken naar mensen interviewen
Voordat de leerlingen met hun notitieblokken de straat op gingen, leerden ze eerst meer over nieuws, journalistiek en het maken van een krant. Kinderen komen tegenwoordig veel nieuws tegen op schermen, maar in deze workshop ontdekten ze hoe het is om zelf nieuws te maken.

“De eerste dag was een introductie, zodat de kinderen mij een beetje leren kennen en begrijpen wat een krant is. Daarna gaan we aan de slag met schrijven en bedenken we samen onderwerpen en vragen”, vertelt Tyler.

De leerlingen mochten zelf bepalen waarover ze meer wilden weten. Zo kwamen uiteenlopende onderwerpen aan bod, van afval op straat en online veiligheid tot de vraag wat mensen zouden doen als Rotterdam te maken krijgt met een overstroming. Die eigen nieuwsgierigheid vormt een belangrijk onderdeel van de workshop.

“Kinderen zijn vaak ingesteld op één juist antwoord op bepaalde vragen. Maar hier kunnen we bijvoorbeeld ook onderzoeken hoe het is als je een open vraag stelt en hoe je daarover verder in gesprek gaat”, legt Tyler uit. “Ik vind het interessant om kinderen te laten analyseren wat er in een gesprek gebeurt en ze enthousiast te maken om nieuwsgierig te zijn naar andere mensen.”

Best spannend, maar vooral heel leuk
Met hun vragen voorbereid gingen de leerlingen de wijk in. Voor sommigen was dat even wennen: zomaar op iemand afstappen en een gesprek beginnen, doe je immers niet iedere dag.

Jeanie begeleidde de leerlingen tijdens de interviews en zag de spanning al snel plaatsmaken voor enthousiasme. “Ik had twee leerlingen die er eerst een beetje tegenop keken. Maar achteraf waren ze superblij en wilden ze niet eens terug naar school. Ze wilden alleen maar blijven interviewen!”

Volgens Jeanie hielp het om de leerlingen in het begin op weg te helpen. Door zelf het eerste contact te leggen en te laten zien dat ze hen kon ondersteunen, werd de drempel lager. Daarna durfden de kinderen steeds vaker zelf het woord te nemen.

Ook Nawel uit groep 6 ontdekte hoe leuk het is om onbekenden aan te spreken. “Ik vind het heel leuk om een krant te maken. Vooral om mensen te interviewen, want dan leer je ook weer over mensen.” Dat had ze vooraf niet verwacht. De vriendelijke reacties van buurtbewoners maakten indruk: bij een oliebollenkraam werden de leerlingen getrakteerd op oliebollen en bij een bakkerij kregen ze iets lekkers.

Wat leeft er in de wijk?
De gesprekken leverden niet alleen leuke ontmoetingen op, maar ook nieuwe inzichten. De leerlingen spraken met buurtbewoners over natuur, zwerfafval en recyclen. Jeanie begeleidde een groepje dat onderzocht hoe mensen met de natuur omgaan en wat zij van afval op straat vinden.

“Het eerste wat we van iedereen hoorden, was dat ze natuur heel belangrijk vonden”, vertelt Jeanie. Sommige mensen gaven toe weleens afval op straat te hebben gegooid, maar daar achteraf spijt van te hebben. Anderen vertelden hoe ze hun afval scheiden en recyclen.

Volgens Tyler is het waardevol dat kinderen leren om met een open blik naar hun omgeving te kijken: “De onderwerpen komen niet uit lesmateriaal, maar uit de belevingswereld van de leerlingen zelf. Door vragen te stellen, ontdekken ze dat achter een eenvoudig antwoord vaak weer een nieuw verhaal schuilgaat.”

Ook leren ze hoe je op een respectvolle manier contact legt. “Voor een interview vraag je eerst of iemand tijd heeft, en als je iemand wilt fotograferen, vraag je daarvoor toestemming. Zo ontdekken de leerlingen niet alleen hoe journalistiek werkt, maar ook hoe belangrijk het is om rekening te houden met anderen”, vertelt Tyler. 

Een kinderkrant dóór kinderen
De workshop maakt deel uit van de kinderkrant van De Havenloods. Het uitgangspunt is dat kinderen nieuws niet alleen lezen, maar ook zelf maken over wat zij belangrijk vinden en wat er in hun wijk gebeurt.Voor Tyler zit daar precies de kracht van het project. “Het is niet een krant vóór kinderen, maar een krant dóór kinderen. Zo kunnen we laten zien wat er bij kinderen én bij wijkbewoners speelt.”

De workshop laat zien hoeveel kinderen kunnen ontdekken als ze de ruimte krijgen om zelf vragen te stellen. Ze oefenen met schrijven, leren luisteren naar verschillende perspectieven en ervaren dat een gesprek met een onbekende verrassend leuk kan zijn. Misschien is dat wel de belangrijkste les: nieuwsgierig zijn begint met een vraag, en soms levert juist die ene vraag een verhaal op dat je anders nooit had ontdekt.

De workshop is tot stand gekomen dankzij de samenwerking tussen Veerhuis, De Havenloods, Stichting Confro en Stichting Campus Nederland.

‍