Maandag 3 augustus 2020 nam Wethouder Michiel Grauss van armoedebestrijding, schuldenaanpak en informele zorg een kijkje op de Zomercampus. In het gezellige Excelsior stadion kregen de leerlingen de kans om Rotterdams wethouder Michiel Grauss te interviewen.

Toen de redactie van Zomercampus010 binnenstapte bij Excelsior heerste er een verdachte stilte. ‘De kids zijn op het veld even lekker een balletje trappen,’ vertelt mentor Iris ‘maar de wethouder mag zijn borst nat maken, want ze hebben goede vragen voorbereid.’ Het was stilte voor de interview-storm.

Rond twee uur kwamen de kinderen van het veld. Lachende smoeltjes en rumoerige bolletjes in de groene Zomercampus010-hoodies hobbelde de zaal in. Toen iedereen was voorzien van een stuk fruit was het dan zo ver. De kinderen mochten Wethouder Grauss het hemd van het lijf vragen. Met een klembord en een pennetje namen de kinderen plaats in de zaal waar Grauss al op hen zat te wachten.

Na een korte introductie van de wethouder brandde de kinderen los. De persconferentie werd afgetrapt, ‘Is jouw favoriete eten pizza?’ klonk het. Toen de wethouder lachend antwoordde ‘nee, mijn favoriete eten is gebakken mosselen’, luidde het in de zaal vol mini journalistjes in koor ‘ieeeewwww’.

Maar na de melige start kwamen de kids ter zake. De enthousiaste groep liet er geen gras over groeien en brandde los. De soms ietwat lastige antwoorden van de wethouder werden door mentor Iris vertaalt in kindertaal. Twee vragen uit de persconferentie;

‘Wat vind je nou eigenlijk leuk aan je werk?’
‘Mijn werk is niet makkelijk, maar dat is de uitdaging erin. Ik vind het belangrijk dat ik word uitgedaagd en ik vind het leuk om het beste te doen voor de stad en de stad te verbeteren. Deze twee dingen worden gecombineerd in mijn werk.’

‘Wat zou er moeten veranderen op scholen?’
‘Laten we voorop stellen dat leraren nu al een hele dankbare baan hebben en het goed doen, maar ik zou heel graag iets bedenken waardoor we sneller doorhebben als er iets vervelends speelt bij een leerling thuis. Als die problemen eerder bij de gemeente kunnen worden aangekaart, kan er sneller een oplossing voor het kind worden bedacht. Dus eigenlijk, net als bij voetbal; samenwerking is heel belangrijk. Die samenwerking tussen scholen en de gemeente zou moeten verbeteren.’

Tegen het eind van de conferentie vroeg de wethouder zichzelf ook nog iets af, ‘Een belangrijke vraag voor mij is; wat willen jullie later?’ In het zaaltje klonken verschillende antwoorden, ‘geen armoede meer’, ‘vanavond pizza eten’ of ‘brandweerman’. ‘Dit is een belangrijke vraag, ook vanuit mijn vakgebied gezien. Elk kind moet de mogelijkheid krijgen om zijn talenten te ontwikkelen. Ongeacht het gewicht van de portemonnee van papa en mama. Daarom zijn plekken als de Zomercampus010 ook zo belangrijk,’ legt Grauss de kinderen uit ‘hier kun je je dromen uitspreken.’

De persconferentie werd beëindigd met de vraag: ‘Meneer, kunt u eigenlijk wel voetballen?!’ De kinderen keken hem verwachtingsvol aan, ‘een beetje…’ antwoordde Grauss met een bescheiden lachje. Maar zo makkelijk komt hij er niet vanaf: dat wilde we zien! Aangemoedigd door de leerlingen wist Grauss een aardig balletje hoog te houden. ‘Dit initiatief was nodig in de stad. Je ziet hoe de kinderen ervan genieten en tegelijkertijd aan het leren zijn. Dat is mooi. Je houdt hen van de straten, leert ze een hele hoop én geeft ze een topzomer. Dat moet de kinderen zelfvertrouwen geven.’ aldus Grauss.