Afgelopen zomer werd in Rotterdam Zomercampus010 georganiseerd. Het is een daverend succes geworden. Maar wie zijn nu die kinderen om wie het allemaal te doen was? Campus010 ging naar ze op zoek. Eén van hen is Mohamed Amine.

Mohamed is in Marokko geboren. Pas in 2016 is hij naar Nederland gekomen. Als jongen van elf jaar oud heeft hij maar liefst zes jaar van z’n leven in Marokko doorgebracht. “Marokko is een leuk land”, zegt Mohamed, “het is er eigenlijk altijd warm. Je kunt gewoon altijd naar buiten met vrienden om te spelen”.

Een van de grootste verschillen tussen Marokko en Nederland is, naast de cultuurverschillen, dat de schooltijden in Marokko heel anders zijn: “We zitten daar van tien uur ’s ochtends tot één uur ’s middags in de klas. Dan hebben we drie uur pauze. Van vier tot zeven zitten we dan weer in de klas. Ook hebben we veel meer vrijheid in de klas”. Mohamed vindt het moeilijk om aan te geven waar het nu leuker is: Marokko of Nederland. “Hier is het ook best wel leuk. Bijvoorbeeld als je in Marokko naar buiten gaat, is het leeg. Hier heb je een voetbalveldje”.

Drie broertjes en één zusje heeft Mohamed, allemaal jonger dan hij. Voor Mohamed bestaat zijn omgeving vooral uit een mix van de Marokkaanse en Nederlandse cultuur. Hij hoort eigenlijk bij allebei, vindt hij. Dat is thuis goed merkbaar: “Met mijn ouders praten we toch nog veel ‘Marokkaans’”. Natuurlijk is Marokkaans geen taal, legt Mohamed uit, maar dat is voor Nederlandse mensen makkelijker om te begrijpen. “Om precies te zijn, spreken we thuis Arabisch en Berbers, maar omdat we in de stad zijn opgegroeid is Arabisch voor mij makkelijker”.

Mohamed woont in Kralingen, midden tussen Kabo’s (Kaapverdianen), Surinamers, Turken, Nederlanders én Marokkanen. “Guercif (in Marokko) is echt mijn stad en Rotterdam moet nog wel in het bloed komen, maar het is ook een fijne stad om in te wonen. Ik heb liever een stad dan een dorp”.

Wat Mohamed in het bijzonder waardeert aan Rotterdam is dat er dingen worden georganiseerd die mensen helpen “om zich bij elkaar te laten voelen”, zoals hij dat noemt. Door daar aan mee te doen, kwam Mohamed via Excelsior terecht bij Zomercampus010. Het was namelijk Excelsior dat in Kralingen in samenwerking met Zomercampus010 activiteiten organiseerde. Zelf zit Mohamed op voetbalclub HOV bij het Kralingse Bos en ook tafeltennis vindt hij erg leuk. Zijn toekomstplannen staan vast: “Ik wil profvoetballer worden. Ik ben al goed op weg, want ik krijg speciale training, maar ook ga ik sowieso de HAVO afmaken. Dan kijk ik wel verder. En als het echt helemaal niks wordt met het voetbal dan kan ik altijd nog zakenman worden”.

“Om dat allemaal te bereiken heb ik motivatie en discipline nodig”, weet Mohamed meteen uit te leggen, “én je moet een goeie klik met je teamgenoten hebben!” Rotterdam is volgens Mohamed een goede plek om die voetbaldroom van hem waar te maken: “Volgens mij gaat het best wel goed met de sportverenigingen. Omdat mijn vader blind is, heeft hij me niet kunnen helpen in mijn zoektocht naar de juiste club, maar ik ben gewoon met mijn vrienden meegegaan. Ik wilde dit uit mezelf”.